طبق دلالت التزام اين احاديث ، بر فرض ، اگر بيمارى اين رهنمودها را ناديده گرفت و به پزشك مراجعه كرد ، پزشكِ متعّهد و با تقوا ، كسى است كه پس از معاينه ، اگر تشخيص داد بيمارى او جزئى است و نيازى به دارو ندارد ، اقدام به نوشتن نسخه و تجويز دارو نمىكند ، و اگر تشخيص داد كه مصرف دارو ضرورت دارد ، بيش از اندازه لازم ، دارو تجويز نمىنمايد تا كيسه توليد كنندگان دارو را پُر كند . 7 . حفظ اسرار بيمار يكى از آداب مهم پزشكى ، رازدارى است . برخى از بيمارىها ، راز بيمار محسوب مىشوند و او مايل نيست ديگران از آن مطّلع شوند . روايات اسلامى ، از يك‌سو به بيمار توصيه مىكنند كه بيمارىِ پنهان خود را از پزشك ، كتمان نكند ، چنان‌كه امام على عليه السلام مىفرمايد : هر كس درد نهفته خويش را پنهان بدارد ، طبيبش از درمان وى ناتوان مىمانَد . « 1 » و از سوى ديگر ، به پزشك تأكيد مىكنند كه امانتدار باشد و با افشاى راز بيمار ، به او خيانت ننمايد . در حديث نبوى آمده است : المَجالِسُ بِالأَمانَةِ و إفشاؤُكَ سِرَّ أخيكَ خِيانَةٌ فَاجتَنِب ذلِكَ . « 2 » نشستن‌ها به امانت است و افشاى راز برادرت نيز خيانت . پس از اين كار ، بپرهيز . 8 . ايجاد اميدوارى در دلِ بيمار يأس و نوميدى ، موجب تشديد بيمارى است و بيش از بيمارى براى بيمار ، رنج‌آور است . به گفته امام على عليه السلام :

--> ( 1 ) ر . ك : ج 1 ، ص 169 ، ح 209 . ( 2 ) . الأمالي ، طوسى ، ص 537 ، ح 1162 ، مكارم الأخلاق ، ج 2 ، ص 379 ، ح 2661 ، بحارالأنوار ، ج 77 ، ص 89 ، ح 3 .